Ill take it as a challenge. Even if my life will be at risk.

Thank you world.

Game on!

Yes, I cant sleep. And yes, I accept the fact that I am sad.

Try ko kaya maging masama minsan.

Yung wala kang pakielam sa mga taong hindi mo lubusang kilala. Sa mga taong kupal. Sa mga taong tingin mo mababaw.

Yung tipong wag na magbigay ng malasakit sa mga taong hindi nila tinutulungan ang sarili nila para makalimos ng konting atensyon at makapanlipas ng problema sa iba. Shock absorber kumbaga. Putangina nila. Putangina talaga.

Minsan ang hirap ng walang mapagsabihan ng mga frustrations sa buhay. Yung makikinig lang sayo at pagkatapos gagaan na uli pakiramdam mo.

Yung gusto mo lang ilabas lahat ng saloobin mo at may makikinig para sayo. Hindi sa ipapasa mo ang problema mo sa kanya, pero yung may taong makikinig ng mabuti at kaya niyang makiisip sayo para sa ikagagaan ng pakiramdam mo.

Yun.

Masaya ako sa mga taong alam kong nakamit nila ang positibong kaligayahan. Yung pakiramdam na nakikita silang kinikilig, secured, kumpleto kahit ganito kagulo ang mundo.

Kung naging makasarili talaga ako, tatanggapin ko kung hindi pa ngayon kung ito man ay ang kabayaran ng desisiyon ko.

Pero ginawa ko ito dahil kung hindi ako nagdesisiyon para piliin ang sarili ko, hindi ko mararamdaman na importante ako sa piling ng pamilya, at mga tunay na kaibigan.

Tao lang ako, nakakaramdam ng inggit. Na-ffrustrate. Lutang kung minsan. Inaalagaan ko naman sarili ko. Alam kong kung may kulang pa sa akin, siguro yung pagiging stable ko sa career? Hindi rin.

Kulang. Hindi eh. Masyadong negative. Ayoko kaawan sarili ko kasi wala namang dapat kaawaan. Hindi rin naman magandang maging sobrang proud dahil hindi ako gaanong tipo.

Hilig ko ata makisawsaw sa hang-ups ng iba. Sabagay, learning experience din. Haha

Hay. Buhay.. Life is like a rock. Its hard. Bullshit.

Kung sino ba ang taong naging mabuti, siya pa ba ang madurusa ng ganito? Hindi ako nanunumbat. Hindi.

Ok. Fine. Kailan kaya magiging ako na uli? Yung ako lang. At ako na lang uli.

Ito ang panahon kung saan kaya na salain ang mga nararamdaman. Kaya ng paghiwalayin ang mga bagay na kailangan bigyan ng pansin o dadaan lang at sayo magpapangiti ng minsan.

Ang mga dating pait ay nahahaluan na ng tamis. Tamis na nanggagaling sa pagtanggap sa mga bagay na ikaw man ay walang kontrol.

Ngayon, ang kailangan lang gawin, iwasan ihulma ang karanasan ng iba sa sariling karanasan. Same similar kumbaga.

Nakakatuwa ka. Nasa bibig mo lahat makukuha kung ano ka at kung sino ka.

Ang mainstream. Iniiba lang ang flow pero given na ang plot.

Iba pa rin kung ang anit muna ang gagamitin bago ang apdo.