Kung hindi ka nagmadali, malamang yung panganay mo, idol na idol ka. Isama mo na yung panganay mong babae na ikaw lang ang pinapakinggan. Yung pangatlo na malamang nag-eenjoy ng pagkadalaga, at ako itong sigurong takot pa rin sayo.
Kung hindi ka nagmadali, wala sanang nangengalam ng pinaghirapan niyong mag-asawa. Wala yung putanginang epal na manggagamit at opportunistang gago na akala niya matatakasan niya ang mga multo niya sa buhay. Multuhin mo nga.
Kung hindi ka nagmadali, takot kaming lahat at "matino" kami.
Kung hindi ka nagmadali, makakasabay din ako sa kung anong naranasan ng panganay mo nung nagbibinata siya. Yung kung paano mo sya murahin habang tinuturuan mo magmaneho. Yung kung paano magplano sa pwede kong gawin pagka-graduweyt.
Eh sa tanginang nagmadali ka. Wala naman akong magagawa kung yun ang gusto mo. Planado mo eh. Ang sakin lang, hindi mo man lang ako naisip? Kaharap kita nung mga huling sandali mo bago ka umalis. Langhap langhap ang usok galing dyan sa putanginang Marlboro Reds na kaninang tanghali mo pa hinihithit. Mang-iiwan ka na nga lang eh, iniwanan mo pa ako ng trangkaso. Ni wala ka man lang huling habilin. Kala mo sakin, maledukado?! Sabagay, ano ba ang aasahan mo sa isang nuebe anyos. Pero kasi, ang kinaiba ko lang sa ibang nine year-olds, anak mo kaya ako.
O nga pala, may namana naman ako sayo eh. Masarap pala yang hinihithit mo nung huli tayong nagkita. Iba nga lang yung flavor nung akin. Gusto ko kasi nung may nararamdaman. Kaso Reds ka eh. Yung mainit. Sing init ng ulo mo dahil malamang sa hanapbuhay at sa iba pang bagay na ikaw lang rin ang nakakaalam.
Ayun lang. Habang sinusulat ko ito, puro "sana", at "bakit" lang ang nasa utak ko. Kaso masyadong pang teledrama ang atake. Kahit naman matapos ko itong blog entry na ito, hanggang doon lang rin naman yun.
Happy Fathers' Day.
No comments:
Post a Comment