But the thing is, the PM Shift people are not that fluid enough to work unlike the AM Shift people in the Spa. Ang ending, sa trainee ang bagsak ng lahat ng bulk ng work. The idea of having the Mid-shift ay magkakaruon ng tulungan dahil maraming tao, pero hindi ko iyon naramdaman. Naisip ko tuloy kung ano ang pinagdadaanan ng kasama kong trainee na parating naka-mid-shift.
After our shift, kinamusta kami ng supervisor namin dahil nakabreak siya. Alam kong gusto niya marinig ang side namin kasi nga sobrang daming tao nung araw na iyon. I shared na wala namang pinagkaiba sa workload kung mabigat man o magaan. It is just the same. Nagkakaiba lang on how the team players work. Inamin ko na mas ok ang morning shift people kaysa PM shift people.
To justify my stand, sinabi ko yung issue about the length of having their breaktime. Medyo matagal bumalik yung isang casual employee at yung regular employee na receptionist. Nag-domino effect kasi yung bigat ng work na dapat ay tulungan lalo pa at nung nawala sila, dun nagdagsaan ang maraming tao. As for my part, I just did my job and made the most out of it. Pero ramdam ko yung pagpapasa ng trabaho at lack of communication ng team.
Walang kaso sa akin kung hindi ako gusto katrabaho ng magiging kasama ko, pero kung oras na ng trabaho, kaya kong makipagcommunicate sa kahit kanino dahil nakasalalay na ang operations. Kung tutuusin, hindi ko na ginagawa ito para sa sarili ko. Ginagawa ko na yung bigat ng trabaho para sa mga taong nakasalalay ang mga posisyon nila sa kumpanya at ang kanilang mga sweldo.
Sinabi ko rin sa supervisor ko na kung may mga masasabi rin ang mga kasama ko sa shift tungkol sa trabahi ko, hindi ako natatakot na masabihan o masita kung may nagawa akong mali dahil kaya kong iexplain ang aking side at kayang tanggapin ang mga kaparusahan nito.
*************************************************************************************
Natest din ang pasensya ko sa mga employees na ito. Para maging malinaw ang mga naisulat ko sa itaas, ito ang mga scenario.
Act 1:
Nagkakaubusan na ng towels sa pantry. Around 5pm at may araw pa.
Trainee: Sir, malapit na maubos yung mga towels.
PM Male Attendant: sige magbababa na ako ng soiled.
Matapos ang ilang oras. Wala ng araw.
Trainee: Asan na si PM Male Attendant?
PM Female attendant/Proxy Receptionist: Kumain si PM Male Attendant.
Bandang 7pm at paalis na ako. Dumating na si PM Male Attendant.
***********************************************************************************
Act2:
Habang naglalagay ng tubig sa mini-bar. May lumapit na guest sa trainee.
Guest: anong oras nagbubukas itong gym?
Trainee: Mga 6am po. (Sabay tingin sa PM Receptionist na mahilig mag break)
Guest: ah ok. Thanks.
Pagkaalis ng guest..
Trainee: 6am diba?
PM Receptionist na mahilig magbreak: 530 kaya!? (na may tonong nakakairita)
Trainee: ay oo nga pala. pero ok lang din naman iyon, para maready yung area tska malinis pagpunta nila. (lightening up the mood ang tono kasi naghahalo na ang pagod at pagikli ng pasensya)
PM Rececptionist: hindi rin ppwede kasi yung iba maaga pumunta dito para maggym blah blah blah (na tonong nakakairita parin)
Trainee: (Sharp cut sa pagdakdak niya. Medyo nilakasan yung boses pero tonong pa-joke para malighten ang mood) Dibale, ready naman ako sa kanila (i am pertaining to my work na kapag marami nang guests, bibilisan ko ang pagaayos ng area.)
PM Receptionist: E ready ka ba kay Supervisor? (tonong nakakairita na nananakot. Pinangtakot pa si supervisor. Akala naman niya matatakot ako.)
Trainee: I am ALWAYS READY. (With conviction. habang papasok ng lockers. pag pasok ng locker..) I am always ready.. BITCH.
*************************************************************************************
That is why i love the morning shift. Walang bastusan. Walang kupalan. Walang bahid pulitika. Serbisyong Totoo lamang.
No comments:
Post a Comment