Kailangan munang tumingala.
Hihingi ng patawad at pasensya,
Sa mga situwasyon at eksena.
Pasensya at ako'y nagmahal ng sobra,
Pasensya na dahil ganoon ako talaga.
Pasensya na't minsa'y tanga.
Tao lang ako talaga.
Pasensya sa mga nabitawang salita.
Ang mga iyon ay hindi sadya.
Pero iyon ang kailangang ipakawala,
Dahil sa mga naramdama'y malubha na.
Pasensya sa mga taong napagbalingan,
Alam kong ako'y inyong naiintindihan.
Mga tengang nakinig at labing marahan,
Ipinakita niyong kayo ay talagang kaibigan.
Pasensya sa mga elemetong dumaan.
Wala kayong alam kaya hindi naintindihan.
Ayos lang dahil may natutunan naman.
Pero sa buhay ko ay hindi na muling makakaraan.
Pasensya na sa aking katawan.
Alam kong ika'y aking napapabayaan.
Ramdam ko ang paninikip ng pakiramdam.
Sa dahilang marami lang akong dinadamdam.
Unti-unti akong babawi,
Sa kaibigan man, sa sarili,
At sa kung sino mang magawi,
Sa kalye ng buhay kong sawi.
No comments:
Post a Comment