Siguro nga napagod ako.
Siguro nga nahilo ako.
Sa mga pag-ikot mo sa ulo ko.
Takot ako kasi hanggang sa huli,
tunay ngang hindi mo nasubukang umintindi.
Napagod ako kasi todo bigay sa hilig,
Umasa lang siguro na may kapalit.
Nahilo ako sa pag-ikot mo ng mesa.
Alam kong alam mo ako dapat ang nasa kabisera.
'Sorry ko' sa dapat na 'sorry mo'.
Nakakayurak ng pagkatao.
Kaya huwag magtaka kung bakit ngayo'y sinto-sinto,
Huwag din magulat kung baliw akong umakto.
Dahil kung tatanungin mo ko,
Papaulanin kita ng 'siguro'.
No comments:
Post a Comment